Just keep’em coming

Það er búið að taka mig viku að mana mig upp í að byrja á þessu bloggi, bæði vegna þess að ég er gjörsamlega ekkert búin að sofa í heila viku og þegar fimmtudagarnar ganga í garð fær maður sér bjór og sá hættir ekki að renna niður fyrr en á sunnudagsmorgnum. Vikan er búin að vera frekar erfið fyrir okkur stöllur , mig og Höllu því að á mánudaginn vöknuðum við klukkan 5 til þess að mæta í vinnuna klukkan 7. Við tókum strætó lengst upp í sveit, fórum út á vitlausum stað og löbbuðum uþb 8 km þangað til við komumst loksins á leiðarenda þeas Coop Ferskvarelager i Hasselager (45min of seinar) Þegar við komum inn vissum við ekki hvað snéri upp né niður og biðum eftir vin okkar Henning Andersen sem síðan lét loksins sjá sig með 2 mjög svo vafasamar konur í eftirdragi. Þessar konur áttu síðan eftir að fylgja okkur næstu 3 dagana, ein trukkalessa fyrir mig og ein trukkalessa fyrir Höllu. Nú, þessar konur fóru með okkur inn á lager þar sem við áttum að finna okkur vinnuföt og svokallaðan öryggisskóbúnað. En í stuttu máli þá áttum við semsagt að fara í hitabuxur innan undir snjóbuxur, hitapeysu innanundir jakka og svo úlpu yfir og þið getið rétt svo ímyndað ykkur mig í úlpu í XL (og þar sem það vinna svona 99,7% karlmenn þarna þá sást varla í mig þegar ég var komin í þessi föt) Þarna stóðum við , inni í búningsklefanum og vissum ekki hvort við áttum að bresta í grát eða hreinlega öskra úr hlátri. Ég kaus að hlæja, og er búin að hlæja núna í heila viku. En eins og kannski flestir vita þá höfðum við ekki hugmynd um hverskonar vinnu við vorum búnar að ráða okkur í, en þar sem við vorum komnar í þessi föt var okkur farið að gruna að um einhverskonar kulda-vinnu væri að ræða.
Við okkur blasti síðan líka þessi rosalega stóri ísskápur þar sem fólk þeyttist um og var að pakka vörum. Þegar mín kona labbaði með mér og sýndi mér lyftarann minn langaði mig að hlaupa út. En þarna vorum við semsagt staddar á lager í 5stiga frosti þar sem við eigum að þeytast um á lyfturum og pakka vörum sem verða síðan sendar í búðir. Þetta er án efa með því fyndnara sem hefur gerst í lífinu frá upphafi og erum við búnar að hlæja endalaust af þessu í heila viku. En Þetta er farið að vera einstök skemmtun og erum ég og Halla að fíla okkur í botn inni á kaffistofunni umkringdar gömlum, feitum dönskum köllum í kraftgöllum. Eitt er víst, að ég á eftir að hlæja af þessu þangað til ég dey.
Svo er minnst að gera á föstudögum í vinnunni og ekkert mál að fá frí, og er alveg á hreinu að við eigum óspart eftir að notfæra okkur það. En við fengum einmitt frí í gær til þess að taka djammið í gegn á fimmtudaginn. Fóru út á lífið með kumpánum okkar Christian, Simon og félögum.
Á föstudagsmorguninn hittumst ég og Birta svo í bænum og vorum búnar að versla okkur kjól og fara í brunch fyrir hádegi. Það fannst okkur líka mjög fyndið.
Í gær dressuðum við okkur upp í kjóla og fórum á Sex and the city. Halla hló, ég pissaði í mig og Birta og Kristín grenjuðu, en það var gaman. Eftir það héldum við á Herr Bartels og skelltum í okkur nokkrum Cosmopolitans, ég og Birta fórum síðan heim, enda þreyttar eftir átök gærkvöldsins. En að fara heim að sofa var ekki í boði fyrir djammdýrin Hally and Kitty, þær tóku djammið í gegn og þegar Birta var að fara í vinnuna í morgun skröltu þær stöllur inn með súkkulaðisnigla frá Fremtidens Bager í annari og cult shakerinn í hinni, búnar semsagt að djamma stanslaust í uþb 20 tíma. Sjálf náði ég 14 tíma svefn.
Í kvöld verður virkilega tekið á því, búnar að fylla ísskápinn af cult shaker.. getur ekki klikkað.
Birna